Slaapdronken

                                                          schilderij  van Wilfried

Pantoffelpoezie

Soms tik ik mijzelf wel

eens spontaan op een 

vinger als ik niet verder

dan een feestneus lang

kijk maar het kan erger

schieten in eigen blote

voeten ‘s morgens vroeg

bijvoorbeeld met een zelf

gemaakte pijl en boog als

je dan zonder pantoffels

loopt met de slaap nog

en/of strontjes in je oog

c.u.

sneeuwblind

Je bent voor mij vandaag 

een blinde vrouw bijvoorbeeld

ergens in de onbetreden sneeuw,
uitgerust compleet met stok en hond.

En die sneeuw is een gevoel,
en die sneeuw, als je scherp

luistert, kun je horen.

Dat zet je aan het denken.

Dat tijd een beweging is
of een geluid
en niet meer
zichtbaar wordt.

Dat de buitenlucht verrast
en anders ruikt,
dan in de regen;
en frisser is dan in de zon
die je voelen kunt.
 

Zo wandel ik met jou

in een witte tijd die je 

op de tast moet vinden.

©.c.u.

© foto r.u.