Hyperboreia revisited

Hyperboreia revisited

Voorjaar 1984 misschien

eerder zomer 49 ongeveer

ten zuiden van het noorden lees ik

bij een huis als met een windvlaag

niets vermoedend je naam

Jenny.

Overvallen in een hinderlaag

even met  het verleden stoeiend.

Zonder woorden spelen op ‘t gras

met een tennisbal de handen

raken wat verward elkaar

de tijd dat liefde zo onschadelijk was.

Een ogenblik  heb jij  daar weer het

leven vind ik een jeugd terug

©c.u.                                                             08-12-‘15

De verfman

Een groot schilder ging er aan mij verloren;

door ‘t penseel werd mijn wereld geboren.

Als je even niet oplette en dan goed keek,

zag je een roos of dovenetel in één streek.

Men verloor aan mij een vlijtige schilder.

Mijn streken werden met de jaren wilder.

Ik goochelde met de kleur van mijn palet.

De kijkers keken hun ogen uit; ik had pret.

Met mijn veldezel trok ik er vrolijk op uit.

Menigeen dacht daar loopt een schavuit

maar ik schetste slechts bomen of bloemen

en hoorde wesp, bij en hommel zoemen.

In één streek werden die op ‘t doek gezet

Zo schilderde ik voor hen dit verfsonnet.

©c.u.