woensdag 6 november 2013

Zakkenrolster



zakkenrolster

Ik voel me wat vandaag
kom oog en oor te kort
mijn gedichtje voor jou
is door iemand die zich

Loesje noemt gestolen
getuigen of sporen ze
zijn er niet niks dat wijst
op braak en daarom rest

onopgelost de vraag waarom
ik het verlangen naar de liefde
die ik wou zo op handen draag

ergens koffie of thee voor twee
een stuk wandelen langs de zee
misschien verder dan de horizon.

©c.u.

dinsdag 5 november 2013

Rondborstig



Rondborstig

In deze delta
heeft het zee land
zich wanhopig
vastgebeten.

Een wagen
met goedkope
vrouwennaam
droeg hiervoor
de stenen aan.

Maar soms nog
ben ik ongewapend.

Hier woon ik dan
precies zoals
je dat van mij
verwachten kan   

©c.u
uit de bundel: Over de Steenlanden

Het Verloren Bed




 Kopspijkers

Toen ik
aan het bed
timmerde en
dat gestadig
kleiner werd
dacht ik

wat zou
een vakman
met mijn gevoel
nu doen

©c.u
(uit de Ballade van het verloren Bed)

maandag 4 november 2013

Parlando




Omdat de stad volledig uitgestorven was
en aan tafel niemand gezellig wilde zijn
zochten wij verbitterd troost bij een glas
goedkope afgeprijsde rode hoofdpijn wijn.

 Na een wandeling met zon en spatjes regen
door de stad waar niks was te zien,of horen.
afgezien dan van wat verdwaalde senioren,
kwam er ons geen hond of sterveling tegen.

We namen foto’s van de oude binnenstad,
paard op sokkel met z’n ruiter aan de haal
zo vereeuwigde wij plein en straat royaal.

Maar na het eten kwam het grote zwijgen
De groentesoep was goed, maar buiten dat
niks kon mijn gast nog over de lippen krijgen.

Tekst en foto ©c.u.

zondag 3 november 2013

Zo'n lelijk meisje



Sonnet voor Cornelia

‘En het was toch zo’n lelijk meisje,
hoe kon je daar ooit verliefd op zijn’
zei ze misprijzend’ leg mij eens uit.’
Maar hoe vertel je aan die afgunst

van de herinnering en zoete pijn!
‘weet je nog ‘zei ik’ het was Vlieland;
voor ‘t eerst de golven en de branding.
‘t licht van de zee maakt alles anders.

De bal die zij gooide ving ik op
bij toeval even later troffen me
haar stem en duister - boze  ogen
jij stond erbij miste het magisch spel.

 Er kwam geen tijd meer van vergeten
Niet knap, oké, dat wilde ik niet weten.’

©c.u.